دوباره سياه پوش شدم،دوبارهشال عزاي مولايم رابر گردن انداختم.آري دوباره عزادار شدم،باز سال روز عزاي امام علي النقي (ع) آمد ومن ايبار در خاك خراسان در جوار مرقد منور پدر گراميشان اشك ميريزم.

اي كاش آنقدر ارزش داشتم كه با امام خويش همدردي ميكردم.

آري اين شبها گويي شام غريبان من است.من بي پدر شده ام .من داغدار شده ام.يا امام زمان(عج) تسليت مرا بپذير كخ اين شبها شما عزا داريد.آقا چقدر سالها گذشت و شما در عزاي پدر نشستيد؟چقدر داغ دلت تازه شد؟چقدر خون دل خوردي؟كجا ميتوان داغ دل شما را تحمل كرد؟آقاي من تسليت من حقير را بپذير. شايد مرهمي باشد بر دل داغدار شما...

                                                                                                                           م.غ