به نام آنکه شعله ی عشق علی را در فانوس سینه ی پرمهر همه شیعیان جهان

روشن نمود. 

سلام بر علی،

سلام بر عدالت علی،

 سلام بر شجاعت و شهامت و رشادت علی،

 سلام بر تو ای پدر مهربان که گنجینه ی مهر و گنجور وفایی و

سلام بر شما عزیزانی که بر علی و آل علی صمیمانه عشق می ورزید.

 آری، امروز درخت امید به بر آمد و اشخاص فضل به در آمد،

آفتاب معرفت بر آمد و ماهروی عدالت در آمد.

  خجسته مبلاد مولی الموحدین، امیرالمومنین، شاه ولایت، کوکب رخشان هدایت و نور

پرفروغ آسمان امامت، حضرت علی بن ابیطالب ( ع ) را تبریک و تهنیت عرض می نماییم.

از فرمایشات گهربار آن حضرت است که فرمودند:

 الهی کفی بی عزا" ان اکون لک عبدا" و کفی بی فخرا" ان تکون لی ربا :


خدایا این عزت مرا بس که بنده توهستم و فخر و مباهاتم همین بس که تو پروردگار منی.

 همچنین روز پدر را بر همه ی پدران شفیق و  رفیق و صدیق و مهربان و دلسوز و زحمتکش،

شادباش میگم.

پدر جان:

نگاهت معنویت،

وقارت انسانیت،

صلابتت حرکت،

طمانینه ات تفکر

و بالاخره بیانت عروج می بخشد.

تو را می ستایم و دستان پرمهرت را می فشارم.

دلت شاد و لبت خندان  بماند            برایت  عمر جاویدان  بماند

خدارا می دهم سوگند بر عشق      هر آن خواهی برایت آن بماند

تنت سالم ، سرایت سبز  باشد        برایت  زندگی  آسان  بماند

این هم چند تا شعر در مدح حضرت علی

شاهنشه نجف

شاهنشهي و شد نجفَت مركز شاهي

                                                  ايوان تو نور است و جهان جمله سياهي

 گر پاي كسي در حرمت جاي بگيرد

                                                   از لطف خريدارشوي تو به نگاهي

 من رعْيَتِ مُلك توام اي شاه ولايت

                                                   شاهي بنما و بده بر ما تو پناهي

 ديوار حرم، سنگ حرم، صحن و سرايت

                                                    دل را ببرد تا به خدا، گر كه بخواهي

 گر قسمت من بوسه به خاك نجف افتد

                                                    سخت است بيارم به حرم، بار گناهي

 از دور اگر چشم من اُفتد به ضريحت

                                                    گويم كه بگردم به فداي تو الهي

 گمگشته طوفان بلاها به سراغت

                                                     آيد نشود در دو جهان غرق تباهي

 دريا مَثَلِ كوچك بحر كرم توست

                                                     مي ميرد اگر آب ننوشد لب ماهي

 از كودكي‌ام حب تو با شيره ي جان داد

                                                      مادر به اميدي كه كه شوم آنچه تو خواهي

 يك عمر دلم را به تو بستم كه از آن رو

                                                       گويي بمن اي شاه، تو هم جزء سپاهي

سروده کمال مومنی

مظهر کل عجائب

مظهر كل عجائب به نبی یار علـیـست

                                                   ولـــی خـالــق بـخــشـنــده دادار عـلـیـسـت

آنـكـه مـیـگـفـت سلونی به فراز منـبر

                                                   باب عـلم نـبی و كاشـف اسـرار عـلـیســت

آنـكـه بر دوش رسول مدنی پـای نهاد

                                                  كرد بتها ز حـرم جـمله نگـونسار عـلیسـت

آنـكه در بسـتر پـیــغـمبر اسـلام بخفت

                                                   حافظ جان وی از فـرقه خونخوار علیـست

آنـكه گـرد مـحـن از چهره ایتـام زدود

                                                   هـمــدم مــردم درمــانـــده افـگـار علیـست

آنـكه بشكافت بگهواره ز هم اژدر را

                                                    شـیـر مـیـدان یـلـی حـیـدر كـرار عـلیـسـت

آنكه در خانه حق شد متـولـد ز شرف

                                                     خـانـه زاد احــد و محـرم اسـرار عـلیست

آنكه در خم غـدیر آمـده بـر خـلق امیر

                                                      مـظـهـر لـطـف خـداونـد جـهاندار علیست

آنكه با قاتل خود لطف و مدارا فرمود

                                                      ابــن عـم نـبـی و مـظـهـر دادار عـلـیسـت

آن یدالله كه جدا كرد سر از پیكر عمرو

                                                       صـاحـب تـیـغ دو سـر آیـت قهـار علیست

كـی تـوانـم بـمـدیحش سخنی ساز كنم

                                                        فـوق اوهـام عـلی بـرتـر افـكـار عـلیست

رو «حـیـاتی» بدر خانه سلطان نجف

                                                        كه بـه خـیـل ضعـفا یار و مددكار علیست

حیاتی