دانشجویی که سال آخر دانشکده ی خود را میگذراند به خاطر پروژه ای که انجام داده بود جایزه ی اول را گرفت.او در پروژه ی خود از ۵۰ نفر خواسته بود تا دادخواستی مبنی بر کنترل سخت یا حذف ماده ی شیمیایی "دی هیدروژن منو اکسید"توسط دولت را امضا کنند و برای این درخواست خود دلایل زیر را عنوان کرده بود:

۱ .مقدار زیاد آن باعث عرق کردن زیاد و استفراق می شود.

۲ .یک عنصر اصلی باران اسیدی است.

۳ .وقتی به حالت گاز در می آید بسیار سوزاننده است.

۴ .استنشاق تصادفی آن باعث مرگ فرد می شود.

۵ .باعث فرسایش اجسام می شود.

۶ .حتی روی ترمز اتومبیل ها اثر منفی می گذارد.

۷ .حتی در تومور های سرطانی یافت شده است.

از ۵۰ نفر فوق ۴۳ نفر دادخواست را امضا کردند.۶ نفر علاقه ای نشان ندادند و فقط یک نفر می دانست که ماده شیمیایی دی هیدروژن مونوکسید در واقع همان "آب"است.! 

عنوان پروژه دانشجویی فوق "ما چقدر زود باور هستیم"بود!